حضور اولين زن فرانسوي در دربار قاجار

حاج عباس شيرازى در سال۱۲۳۵ هجرى قمرى براى فراگرفتن فن گل سازى (ساخت گل هاى مصنوعى از پارچه و کاغذ) به فرانسه اعزام شد. اعزام حاج عباس شيرازى به پاريس حکايت جالبى دارد که مرحوم دکتر جواد شيخ الاسلامى مورخ معاصر در خصوص آن چنين مى انگارد: در زمانى که محمد شاه قاجار هنوز جوان بود و پيش پدرش عباس ميرزا در تبريز زندگى مى کرد يکى از تجار فرنگى مقدارى گل مصنوعى به ايران آورد و چند دسته از همان گل ها از تهران به تبريز رسيد. زنان اندرون خانه محمد ميرزا عاشق و فريفته آنها شده و خواستار تزيين اتاق هاى خود با گلهاى مصنوعى خارجى شدند. ازآنجا که تهيه آن مقدار گل مصنوعى در تبريز امکان نداشت و کسى هم يافت نمى شد که بتواند نظيرشان را بسازد، محمد ميرزا يکى از نقاشان خود (حاج عباس شيرازى) را روانه فرنگستان کرد تاصنعت گلسازى را فراگيرد و با اين هنر به ايران بازگردد.

یادی از شاهرخ مسکوب و جلسات شاهنامه در پاریس

سرور کسمائی نویسنده و مترجم

چندی بود فکر جلسات شاهنامه به سرم زده بود اما هر بار که می آمدم دهان باز کنم با مسکوب مطرح کنم، باز شک می کردم و چیزی نمی گفتم. بارها از زبان او شنیده بودم که از کمبود وقت گله می کرد، از کوتاهی عمر، از اینکه زمان کافی برای به انجام رساندن پژوهش جدیدی که در باره شاهنامه آغاز کرده، دست ندهد. این دو بیت تکه کلامش بود: جهان را چنینست ساز و نهاد / که جز مرگ را کس ز مادر نزاد و یا: ز مادر همه مرگ را زاده ایم / همه بنده ایم ار چه آزاده ایم

دفاتر توريستى در فرانسه

Office de tourisme

دفاتر توريستى در فرانسه حكم يكى از اركان هر شهر را دارد. به عبارتى همان گونه كه هر شهرى كليسا، كتابخانه و مغازه دارد، دفتر توريستى هم دارد. اين دفاتر همه نوع اطلاعات، نقشه و بروشور را در اختيار جهانگردان قرار مى دهند. در شهرهاى بسيار كوچك كه دفاتر توريستى وجود ندارد، انجمن هاى محلى تشكيل شده كه كمك هايى را دريافت مى كنند و اطلاعاتى را درباره مكان هاى ديدنى شهر به صورت چاپ شده و شفاهى در اختيار مسافران قرار مى دهند. نكته جالب اينجاست علاوه بردولت كه متولى صنعت توريسم است، خود مردم محلى نيز نسبت به توريسم حساس اند و به صورت خودجوش نيز كارهاى زيادى براى نشان دادن و ارائه اطلاعات درباره اماكن ديدنى شهرشان انجام مى دهند.

شرایط نامزدی مجلس ملي فرانسه

در نظام انتخاباتی فرانسه،شرایط نامزدهای نمایندگی کمّی است و از شروط کیفی پرهیز شده است. وجود شرط های زیر برای صدور اعلام نامزدی ضروری است.

1- تابعیت فرانسوی:برپایه این قاعده هر شهروند فرانسوی که در زمان صدور اعلام نامزدی‏ واجد تابعیت فرانسوی باشد اعم از اصلی،اکتسابی و تبعی صلاحیت نامزدی را دارد.

2- برخورداری از حق رای در زمان انتخابات: فرد باید از تمام حقوق مدنی برخوردار باشد یعنی هیچگونه مجازات کیفری برای او صادر نشده باشد و هیچوقت هم ورشکسته به تقصیر نشده باشد .بنابراین اشخاصی که در زمان انتخابات به علت‏ محکومیت‏های قضایی و یا حتی محجوریت از حق رای محروم هستند و نام آنها در فهرست انتخاباتی‏ رای دهندگان درج نشده است،صلاحیت نامزدی ندارند.

پارك بزرگ تفريحي و آموزشي فوتور اسكوپ

Futuroscope

پارك بزرگ تفريحي، هنري و آموزشي فوتوراسكوپ در زميني به مساحت 53 هكتار در 330 كيلومتري شهر پاريس و در 10 كيلومتري شهر پوآتيه قرار دارد. اين مجموعه در سال 1987 افتتاح گرديد و40 ميليون بازديدكننده از زمان بازگشايي تا سال 2010 داشته است.  تعداد بازديد كننده در سال 2010 يك ميليون و 825 هزار نفر و در آمد حاصل از آن 87ميليون يورو بوده است.  فوتوراسكوپ در جهان مهم ترين و بزرگ ترين مجموعه علمي – تفريحي در زمينه سينما و تكنولوژي ارتباطات شناخته شده است.

دعوت به دیدن فیلم «نیمه شب در پاریس » وودی آلن

(Midnight in Paris (2011  

«اگر بخت یارت باشد تا جوانیت را در پاریس زندگی کنی، باقی عمرت را هر جا که بگذرانی با تو خواهد بود. چون پاریس، جشنی بیکران است.»*

* کتاب پاریس، جشن بیکران دست نوشته های ارنست همینگوی از زندگی در پاریس دهه ی 1920

پاریس شهر نور، موسیقی، نمایش، سینما، ادبیات، کافه‎های مسحورکننده و مهمانی‎های مداوم شبانه و بحث‎های روشنفکرانه همواره برای روشنفکران، شهری رویایی و برای هنرمندان و آزاد اندیشان، شهری الهام‎بخش بوده است. وودی آلن نیز به عنوان یک سینماگر روشنفکر آمریکایی، با ساخت «نیمه شب در پاریس» ادای دینی به این شهر نموده است. اما نیمه‌شب در پاریس دوره جالبی را انتخاب می‌کند و من و شما را به پاریس سال‌های دهه بیست میلادی ( بل اپوک یا دوران طلایی)می‌برد. پاریسی زیبا، مملو از مشاهیر دنیای هنر و ادبیات، با کافه‌هایی پرنشاط که در آن شب‌ها هنرمندها به دیدارهم می روند.

سزار: اسکار سینمای فرانسه

César du cinéma français

جشنواره ي سينمايي سزار در 1976 بر اساس مدل آمريكايي اسكار، با هدف تجليل از بهترين هاي سينماي فرانسه ايجاد شد. متخصصين سينما و شيفتگان هنر هفتم براي شناختن كساني كه جوايز سزار را مي ربايند و معرفي نسل جديدي از هنرمندان سينماي فرانسه، در هر سال منتظر لحظه ي مقدر مي مانند. ژرژ کراون در سال 1974 آکادمي علوم و هنرهاي سينمايي فرانسه و يک سال بعد جوايز سزار را راه‌اندازي کرد که معادل فرانسوي جوايز اسکار است و هر سال دستاوردهاي سينماي اين کشور را مورد تقدير قرار مي‌دهد. کراون در محافل صنعت سينماي فرانسه به خاطر توانايي‌هاي خود به عنوان يک تهيه كننده ، متصدي تبليغات و دوست ستاره‌هاي سينما شهرت داشت. او از دوران جواني شيفته جوايز اسکار در هاليوود بود و سال‌ها بعد معادل فرانسوي اين جوايز را در شرايطي پايه‌گذاري کرد که سزار بالداسيني مجسمه‌ساز اهل مارسي مناسب‌ترين حالت را براي تنديس اين جوايز طراحي کرد و نام خود را نيز به آن داد.

واقعه سوء قصد به مظفرالدين شاه در پاريس به دستخط خودش

معتمدالحرم ان شاءالله احوال شما خوب است و امورات در... از هر جهت منظم و مرتب است. ما هم بحمدالله با كمال خوبى و خوشى چند روز است در پاريس هستيم كه فى الحقيقه جاى شما خالى است. چند روز قبل حادثه[ اى]به ما رخ نموده بود كه خدا نخواست و فضل به عنايت الهى با ما همراه بود. بحمدالله به خير گذشت و تفصيل اين است: در روز پنجشنبه پنجم شهر ربيع الثانى مهمان وزير امور خارجه و به «ورسايل» موعود و نهار را مى بايست به آن جا برويم و البته شنيده ايد كه ورسايل از جاهاى ديدنى و با راه آهن و يا با كشتى بخار يك ساعت راه است كه عمارت ناپليان و ابنيه قديم و آستانه سلطنتى دولت فرانسه در آن جا است. روز مزبور موقع حركت در بيرون باشد وقتى كه سوار مى شويم در همان بيرون عمارت [با] ملاحظه سوار كالسكه شديم كه رو باز بود. جناب اشرف صدراعظم و وزير دربار و خيوان فرانسه مهاندار خودمان را هم در كالسكه نشانده بوديم. از عمارت كه بيرون آمديم تماشاچى هم زياد بود و دم خيابان ازدحام كرده بودند.

منشا رستوران فرانسوي

درباره خاندان بوربن، سلسله پادشاهان فرانسه پيش از انقلاب، گفته‌اند كه افراد اين خاندان نه هرگز چيزی آموختند و نه چيزی را فراموش كردند. يكی از چيزهايی كه اين طايفه هرگز فراموش نكردند هنر غذا خوردن بود. حالا اين هنر را كِی آموخته بودند، خدا می‌داند. در دوره لويی چهاردهم، كه اوج شكوه و قدرت بوربن‌هاست، شِف‌های دربار اهميت زيادی پيدا كردند و خود آن‌ها به‌قدری اين اهميت را باور كرده بودند كه يكی دو نفر از آن‌ها در موقعيت‌های دشواری كه سفارش‌های‌شان سروقت نرسيده بود و غذای‌شان داشت خراب می‌شد دست به خودكشی زدند، و موفق هم شدند. يكی از شِف‌هايی كه خودكشی نكرد بِشامِل Béchamel نام داشت كه نامش روی سس سفيد فرانسوی به يادگار مانده است. لويی پانزدهم گويا جز خورد و خوراك به امور ديگری نمی‌رسيد، اگرچه نام او روی نوعی صندلی باقی مانده است كه خودش هم در ساختن آن دخالتی نداشت. لويی شانزدهم هم درواقع قربانی آشپزی فرانسوی شد، به اين ترتيب كه شب انقلاب او را با كالسكه از پاريس فرار دادند، ولی وقتی گرسنه شد به نظرش رسيد كه به اندازه كافی از پاريس دور شده است و دستور داد كالسكه را در يك دهكده سر راه نگه دارند؛ در ظرف سه ساعتی كه پادشاه مطابق معمول مشغول صرف ناهار بود خبرش به گوش كسانی كه نبايستی برسد رسيد و آمد به سر او آنچه آمد.

کتاب خواندن در پاریس حسابی حرص آدم را در می آورد.هر کسی را می بینی،یک کتاب در دست دارد و تند تند مشغول مطالعه است.سن و سال هم نمی شناسد،سیاه و سفید و مرد و زن و بچه هم نمی شناسد.انگار همه در یک ماراتن عجیب درگیر شده اند و زمان در حال گذر است.واگن های مترو گاهی واقعا آدم را یاد قرائت خانه می اندازند،مخصوصا این که ناگهان در یک مقطع خاص کتابی گل می کند و همه مشغول خواندن آن می شوند.آنهایی هم که اهل کتاب نیستند حتما مجله یا روزنامه ای پر شالشان دارند که وقتشان به بیهودگی نگذرد و اگر حتی این را هم نداشته باشند،می توانند از چندین عنوان مجله و روزنامه ای که به لطف آگهی های فراوانشان به طور رایگان در مترو توزیع می شوند،استفاده کنند.فضای پاریس هیچ بهانه ای برای مطالعه نکردن باقی نمی گذارد.شاید برای همین است که پاریسی ها معنای انتظار را چندان نمی فهمند،آن ها لحظه های انتظار را با کلمه ها پر می کنند.  از كتاب مارك و پلو  منصور ضابطيان