فرانسه از نگاه محسن مخملباف

سومين خاكي كه مرا مجذوب خود كرد، خاك فرانسه است. براي من فرانسه پايتخت فرهنگي دنياست. لااقل پايتخت فرهنگي اروپا، و دست كم پايتخت سينماي هنري دنيا. فرانسه، به ويژه پاريس، بخصوص كافه‌هاي كنار خيابانش، كه هزار نفر را در آغوش ميزهاي مدور كوچك خود مي‌گيرند، تا هر يك از مشتريان چايي ـ قهوه‌اي ـ شرابي سفارش دهد و از يك صبح تا به شام با همان يك سفارش ـ چاي و قهوه و شراب بدون آن‌كه كسي عذر مشتري علاف مزاحم را بخواهد ـ رماني پانصد صفحه‌اي را در حاشيه خيابان و نشسته بر روي صندلي كافه، در يك روز به پايان مي‌برد.

پاريس شهري است كه در هر روزش، امكان ديدن بيش از هزار فيلم از گذشته تا امروز تاريخ سينما را داري. در سالن‌هايي بزرگ يا كوچك گاه 30 يا 40 نفره با فيلم‌هايي كه گاهي فقط در يك ماه، يك سانس نمايش دارند. اما هميشه، توي تماشاچي مشتاق سينماي مولف، اين امكان را داري كه با رجوع به يك مجله بداني فيلم دلخواهت، اعم از آن كه صد سال پيش توسط لوميرها ساخته شده باشد، يا همين امسال توسط يك فيلمساز جوان گمنام ويتنامي يا قزاق يا لهستاني يا ايراني را بيابي.

بخش هاي مختلف مركز فرهنگي ژرژ پمپيدو و سازمان هاي وابسته

۱- موزه ملي هنرهاي معاصر و مركز آفرينش صنعتي (Mnam- Cci )

Musee National d'Art Moderne- Centre de Creation Industrielle

موزه ملي هنرهاي معاصر فرانسه در سال ۱۸۱۸ ميلادي افتتاح گرديد و در سال ۱۹۷۶ به مركز ژرژ پمپيدو منتقل شد.زمينه فعاليت هاي اين موزه و مركز وابسته به آن بسيار وسيع بوده و شامل نقاشي ، مجسمه سازي تاريخي ، مهندسي معماري ، سينما ، ويدئو و تكنولوژي هاي جديد سمعي و بصري است. به علاوه ، اين موزه مسئوليت حفظ و نگهداري كليه آثار هنري متعلق به دولت فرانسه ( از ۱۹۰۵ تاكنون ) و همچنين كليه مجموعه هاي طراحي و معماري را دارا مي باشد.

اين موزه و مركز وابسته به آن ، وظيفه توسعه مجموعه هاي هنري ، طراحي و برگزاري نمايشگاهها و حمايت از جنبه هاي هنري و فرهنگي و تهيه بروشورها و جزوات تخصصي جهت استفاده عموم را عهده دار است.

مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژپمپيدو

Centre National d'Art et de Culture Georges Pompidou

مقدمه :

مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژ پمپيدو يكي از آثار و بناهاي توريستي پاريس به شمار مي آيد و بيش از 5 ميليون نفر در سال از اين مركز بازديد مي نمايند و از حيث رتبه ، بعد از موزه لوور و برج ايفل ، مقام سوم را داراست.

تاريخچه مركز ژرژپمپيدو :

در سال 1970 ميلادي بنابر طرح پيشنهادي ژرژ پمپيدو رياست جمهوري وقت فرانسه يك كنكور بين المللي مهندسي معماري براي تعيين طرح ساختمان مركز ژرژ پمپيدو برگزار گرديد. ساختمان مركز در سال 1972 آغاز گرديد و عمليات ساختماني 5 سال بطول انجاميد و در تاريخ 31 ژانويه 1977 ( 3 سال پس از درگذشت ژرژ پمپيدو) مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژ پمپيدو توسط والري ژيسكاردستن رييس جمهوري وقت فرانسه افتتاح گرديد.

هزينه كل عمليات ساختماني اين مركز بالغ بر 993 ميليون فرانك گرديده و زيربناي ساختمان مركزي 103 هزار متر مربع و مساحت كل زميني كه مركز در آن واقع شده به بيش از 2 هكتار بالغ مي گردد.

ساختار مديريتي اين مركز :

رييس مركز ژرژ پمپيدو به مدت سه سال به طور مشترك توسط هيئت دولت فرانسه و هيئت مديره 9 نفري اين مركز منصوب مي گردد.

Yann Richard

حوزه تخصصي : تاريخ معاصر ايران ، ادبيات فارسي ، جامعه شناسي مذهبي ' دين در ايران امروز  وجامعه كنوني ايران

شغل و مسئوليت : استاد مطالعات ايران در دانشگاه جديد سوربون

زندگينامه : يان ريشار ، مدير و استاد موسسه ايران شناسي  دانشگاه جديد سوربن ، در سال 1948 در ژونسي فرانسه به دنيا آمد و در سال 1969 موفق به دريافت مدرك كارشناسي در رشته زبان شناسي عمومي از دانشگاه گرونوبل و مدرك كارشناسي ارشد در رشته فلسفه از دانشگاه ليون شد . اواز سال 1972 تا 1974 به مطالعه در زمينه اسلام شناسي و ادبيات فارسي  و عربي در دانشگاه توبينگن ( آلمان )  پرداخت و در سال 1975 موفق به اخذ ديپلم فارسي از موسسه ملي زبان ها و تمدن هاي شرق در پاريس شد . وي در سال هاي 1980 و 1992 دو مدرك دكترا در رشته هاي مطالعات اسلامي و علوم سياسي از دانشگاه سوربن – پاريس و دانشگاه جديد سوربن دريافت كرد . عناوين رساله هاي وي شامل گوهر مراد عبد ارزاق لاهيجي ، فيلسوف ايراني و هويت و نوگرايي در فرهنگ معاصر ايران  مي شود .

مركز ملي كتاب فرانسه ، مرکز حمایت از نویسندگان و پدیدآورندگان کتاب

Centre National Du Livre(CNL)

مرکز ملی کتاب فرانسه ، که در سال 1976در فرانسه تاسیس گردید ، یک موسسه دولتی و اداری است که زیر نظر وزارت فرهنگ ( بخش مدیریت کتاب و خواندن ) اداره می شود و ریاست آن توسط وزیر فرهنگ فرانسه تعیین می گردد . این مرکزهمچنین محل ارتباط  و تبادل بین متخصصین کتاب است. ناشران ، نویسندگان ، مترجمین ، کتابخانه دارها و کتابفروش ها ، انجمن های فعال در مرکز ملی کتاب هستند.

نقش این مرکز حمایت از مجموعه شبکه کتاب (ناشران ، نویسندگان ، مترجمین ، کتابخانه دارها و کتابفروش ها ، عوامل دیگر کتاب و خواندن ) وبه ویژه تولید و توزیع آثار مشکل پسند ادبیات است .

نكو داشت پاريس درفیلم " پاریس دوستت دارم "

Paris je t'aime

تریستیان کارنه در جریان یک گردش عاشقانه در شهر پاریس به ذهنش خطور می کند که فیلمی از پاریس با عنوان ( پاریس ، دوستت دارم ) بسازد . جمع کردن 21 کارگردان معروف با ملیت های مختلف جهت ساختن فیلم های کوتاه برای توصیف مناطق بیست گانه پاریس  و ارائه تصویری شخصی و مدرن از پایتخت فرانسه هدف این فیلم  قلمداد می شود  . بازیگران مشهوری در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند . 18 اپیزوداز حیث قصه و نگاه در یک سطح نیستند بلکه برخی از اپیزودها بر بعضی دیگر برتری دارند .

داستانهای متفاوت از زبان کارگردانان با ملیت های مختلف در مورد مناطق بیست گانه پاریس جاذبه های خاص خود را دارد. 21کارگردان سینما، در 18 اپیزود کوتاه ارادت و علاقه خودرا نسبت به شهر پاریس نشان داده اند.این اپیزودها می کوشند هر یک تصویری از فرهنگ ها و آدم های نهفته در این کلان شهر ارائه کنند یا با روایت یک داستان کوتاه مردم شهر را تا حدودی توصیف کنند. در واقع همه این ها بهانه ای است تا با پایتخت فرانسه بیشتر آشنا شویم.ما در این فیلم 120 دقیقه ای که در نوع  خود کم نظیر ومملو از فضاهای تماشایی است، شاهد ادای دین سینماگران نسبت به شهر پاریس هستیم .

مدرسه عالي سينماي فرانسه LA FEMIS

 école nationale supérieure des métiers de l'image et du son

مدرسه عالي سينماي فرانسه ، لا فميس ،  تنها مدرسه  عالي است كه زير نظر وزارت فرهنگ اين كشوراداره مي شود . رئيس اين مدرسه عالي توسط وزير فرهنگ تعيين مي شود . و آقاي مارك نيكولا (Marc Nicolas )رياست آن را به عهده دارد.

اين مدرسه در سال 1986 ميلادي تاسيس و از سال 1998 به عنوان يك موسسه دولتي صنعتي و اقتصادي وابسته به وزارت فرهنگ فرانسه شناخته شده است  و در زمينه آموزش هاي فني ، هنري و فرهنگي مربوط به مشاغل سينمايي و سمعي بصري فعاليت مي كندو جايگاه بسيار مهمي در دنياي صوت و تصوير دارد و در يك فعاليت 20 ساله 600 متخصص را در اين زمينه تربيت كرده است.

مجموعه كتاب هاي پلئياد

LA  PLEIADE

در كتابفروشي هاي فرانسه مجموعه كتاب هاي پلئياد همه جا به چشم مي خورد .پلئياد در اصل به معناي كواكب ششگانه معروف به ثريا است . مجموعه كتاب هاي پلئياد بخشي از انتشارات سازمان نشر گاليمار فرانسه است كه به چاپ بزرگترين و مهم ترين آثار كلاسيك مربوط به ميراث ادبي و فلسفي فرانسه و ديگر كشورهاي جهان اختصاص دارد اين مجموعه علاوه بر انتشار آثار كلاسيك فرانسه ، چاپ آثار هومر، افلاتون ، شكسپير ، تولستوي ، داستايوفسكي و... همچنين كتب آسماني تورات ، اناجيل و قرآن را دربرمي گيرد.موسس اين مجموعه ژاك شيفرن( Jacques Schiffrin ) ، آذربايجاني الاصل است كه در سال 1931 به عنوان يك ناشر جوان و مستقل اين مجموعه را به وجود آورد.از ويژگي هاي اين مجموعه مي توان گفت كه كتابها فانتزي نيستند بلكه چاپ كتابهاي پلئياد از حيث نوع كاغذ و اندازه و وزن كتاب و استفاده در شرايط مختلف به گونه اي است كه خواننده به راحتي از آنها استفاده مي كند. انتشار آثار يك نويسنده در مجموعه پلئياد به منزله شناسايي جاودانگي اوست .براي آگاهي بيشتر آدرس سايت:

http://www.gallimard.fr/collections/pleiade.htm

به کشیشی که مرا کافر می خواند

کافر ؟ یک بار برای همیشه حرف یکدیگر رابفهمیم

جاسوسی و جستجو در روح من ، گوش فرادادن

نگاه از روزنۀ کلید عمق

باطن من و کاوش در این که ظن و گمانهای من تا کجا می رود

سراغ گرفتن از دوزخ و نگاه به دفتر اسامی من

برای دیدن آنچه انکار می کنم یا آنچه بدان اعتقاددارم

این زحمت بیهوده را بردوش مکش . ایمان من

ساده است و برایت می گویم . من روشنی صادق را می پرستم.

اگر پای مردکی با ریش بلند و سفید

به نوعی یک پاپ یا امپراتوری نشسته

برتخت در میان است ، همان که در تئاتر آنرا صفه می گویند

در میان ابر غلیظ ، یا پرنده ای روی سر

در دست راستش فرشته ای مقرب و در سمت چپش یک پیامبر

بین دستان پسر پریده رنگ سوراخ شده با میخ

واحد و تثلیث گوش فراداده به چنگ ، خداوند حسود

FRANCIS RICHARD

فرانسيس ژان اوگوست ريشار در سال ۱۹۴۸ ميلادى در شهر پاريس بدنيا آمد. پس از پايان تحصيلات متوسطه به دانشكده‏زبان‏هاى شرقى پاريس رفت و در سال ۱۹۷۰ در رشته زبان‏هاى فارسى و ادبيات لاتين و يونانى فارغ‏التحصيل شد. او سپس جهت ادامه‏تحصيل به دانشگاه تهران آمد و سال‏هاى ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ را در آن دانشگاه نزد استادانى چون بروجردى، محمدتقى دانش پژوه و ايرج‏افشار به آموزش زبان، تاريخ و نسخه‏هاى خطى زبان فارسى پرداخت. فرانسيس ريشار پس از بازگشت از تهران به تحصيلات خود دررشته تاريخ و زبان‏شناسى در دانشگاه سوربُن پاريس به مدت دو سال ادامه داد. در سال ۱۹۷۴ كتابدار شعبه نسخه هاى خطى كتابخانه ملى فرانسه در بخش شرقى شد و مسئوليت اداره مخزن فارسى و تهيه فهرست آن را برعهده گرفت تا اين كه به رياست كتابخانه شرقى فرانسه برگزيده شد.

وى به سال ۲۰۰۳ پس از بازنشستگى از كتابخانه ملى فرانسه، از سوى ژاك شيراك، رئيس جمهور وقت فرانسه، به سمت مشاور فرهنگى رئيس جمهور و رياست بخش تازه تأسيس هنرهاى اسلامى در موزه لوور پاريس منصوب شد .

خانـه‌ فرهنـگ‌ ژاپـن‌ در پاريــس‌

Maison de la culture du Japon

مقدمه :در بين‌ كشورهايي‌ كه‌ در فرانسه‌ از نظر فرهنگي‌ حضور محسوسي‌ دارند مي‌توان‌ به‌ ژاپن‌ اشاره‌ كرد.زيرابي‌شك‌ ژاپن‌ يكي‌ از كشورهايي‌ است‌ كه‌ توانسته‌ است‌ در فرانسه‌ جايگاه‌ خاصي‌ را براي‌ خود ايجاد كند.آشنايي با خانه فرهنگ ژاپن در فرانسه نشان از اهميت فعاليت فرهنگي در جهان كنوني دارد.

۱- انديشه‌ ايجاد خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ در پاريس‌ به‌ سال‌ ۱۹۸۲ باز مي‌گردد. اين‌ طرح‌ در واقع‌ ايده‌ مشترك‌فرانسوا ميتران‌، رييس‌ جمهوري‌ وقت‌ فرانسه‌ و زنكو سوزوكي‌، نخست‌وزير وقت‌ ژاپن‌ بود.در سال‌ ۱۹۸۸ دو كميته‌ مشترك‌ براي اجراي اين طرح تشكيل‌ شد.

۲- دولت‌ فرانسه‌ در سال‌ ۱۹۹۳ زميني‌ به‌ مساحت‌ ۱۶۷۰ مترمربع‌ را نزديكي‌ برج‌ ايفل‌ به‌ مدت‌ ۶۰ سال‌با اجاره‌ بهاي‌ نمادين‌ سالي‌ ۵۰۰ فرانك‌ به‌ اجاره‌ دولت‌ ژاپن‌ درآورد وپس‌ از انتخاب‌ طرح‌ نهايي‌ از بين‌ ۴۵۳ طرح‌ ارائه‌ شده‌ ، كلنگ‌ تأسيس‌ اين‌ بنا در سال‌ ۱۹۹۴به‌زمين‌ زده‌ شد.

۳- هزينه‌ ساخت‌ بناي‌ خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ بالغ‌ بر۷ميليون‌ دلارشد كه‌ ۵/۲ ميليون‌ دلارآن‌ را دولت‌ ژاپن‌، ۸/۲ ميليون‌ دلارآن‌ را بنياد ژاپن‌ و ۶/۱ ميليون‌ دلار آن‌ را بخش‌ خصوصي‌ پرداخت‌ كرد.

۴- مراسم‌ افتتاحيه‌ خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ با حضور شاهزاده‌ ژاپن‌ و ژاك‌ شيراك‌،رئيس‌ جمهور وقت‌ فرانسه‌ در ۱۳ مه‌ ۱۹۹۷ برگزار شد و اين مركز از ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۷ به‌ روي‌ عموم‌ باز شد.