شورای عالی سمعی و بصری

Conseil Superieur de l’audiovisuel)CSA)

در فرانسه اولین رادیوهای آزاد در اوايل دهه 80 و اولین شبكه تلویزیونی خصوصی در اواسط دهه 80 میلادی تاسیس گردید. گسترش بی رویه رادیو های آزاد و تاسیس تلویزیون های خصوصی و همچنین توسعه شبكه تلویزیون از طریق كابل، سریعا مقامات دولتی فرانسه را متقاعد ساخت تا نسبت به لزوم ایجاد یك نهاد دولتی برای نظارت بر رادیوها و تلویزیون های فرانسوی و همچنین شبكه های رادیویی و تلویزیونی كه از خارج برای فرانسه پخش می گردد،اقدام نمایند.

مؤسسه ملی زبان ها و تمدن های شرقی (اینالکو)

Institut National de Langues et de Civilisations Orientales (INALCO)

انستيتوي ملي زبانها و تمدنهاي شرقي (INALCO) تغيير نام يافته همان مدرسه زبانهاي شرقي است. دانشگاه اينالكو ده هزار دانشجو دارد و نود و سه زبان در این دانشگاه تدریس می شود. نصف این ده هزار نفر فقط پنج زبان چینی، عربی، ژاپنی، روسی و عبری را می خوانند و پنج هزار دانشجوي ديگر در هشتاد و هشت زبان باقی مانده تحصيل مي كنند. در حال حاضر حدود صد و پنجاه نفر در رشته ادبیات فارسی در سه مقطع لیسانس، فوق لیسانس و دکترا به طور رسمی ثبت نام کرده اند. آموزش زبان فارسی در دوره لیسانس ، دروس ادبیات کلاسیک و ادبیات معاصر در مقطع فوق لیسانس تدريس مي گردد، و بيش از پنج نفر هم در مقطع دکترا مشغول نوشتن پايان نامه هستند. مسؤولیت این مؤسسه اینک با ژاک لـُگران ، متخصص زبان مغولی است.

کولژ دو فرانس

Collège de France

کولژ دو فرانس در محله کارتیه لاتن پاریس در منطقه 5 در میدان  Marcelin-Berthelot واقع شده است. با نگاهی کوتاه به تاریخچه این موسسه  می توان خاطر نشان نمود کالج سلطنتی فرانسه در سال ۱۵۳۰ ، به دست فرانسوای اول، پادشاه هنردوست فرانسه برای آموزش زبان های لاتین، یونانی و عبری بنیان گذاشته شد و سپس به کولژ دو فرانس تغییر نام داد .

فناك ، فروشگاه زنجيره اي محصولات فرهنگي در فرانسه

FNAC / Fédération nationale d’achats

مقدمه : يك شخص فرهيخته و اهل فرهنگ در فرانسه اگر در صدد خريدكتاب ، سي دي موسيقي ، دي وي دي فيلم ، خريد بليط كنسرت و نمايش ، دوربين عكاسي ، كامپيوتر و... است ،نخستين مركز ي كه برايش تداعي مي شود، فناك است . فناك محيطي فرهنگي ،چند منظوره و بسيار جذاب است  كه كاركنانش از صبح به هنگام زمان شروع كار تا پايان فعاليت روزانه در بخش هاي مختلف با خيل مشتريان مواجه اند. و به نظر من شبكه زنجيره اي فروشگاه فناك در فرانسه را مي توان يكي از شاخص هاي فرهنگي فرانسه تلقي نمود .

1- فناك در فرانسه با عنوان « Fédération nationale d'achats des cadres » در 1954 توسط آندره اسل (  André Essel ) و ماکس تره (Max Théret ) دو طرفدار قدیمی مارکسیسم با گرايش تروتسکیسم ايجاد شد( دومی محافظ تروتسکی بود )  و کارمندان ارشد ( كادر )، محصولات عکاسی يا سینمایی خود را از اين محل تهیه می کردند. به تدریج با گسترش قفسه هاي عکاسي ، رادیو ، ضبط صوت و دیسک  و سی دی و کتاب ، اين فروشگاه در سال 1974 به يك مركز عمومي خريد محصولات فرهنگي تبديل شد .

2- فناک مجموعه فروشگاه هاي زنجیره ای است كه فروش محصولات فرهنگی ( موسیقی ، ادبیات ،سینما ، بازی های ویدیویی) و الکترونیکی ( دستگاههاي صوتي ، رایانه ، تلویزیون ) و انواع دوربین عکاسی و فيلم بر داری و لوازم جانبي آن را بر عهده دارد و بزرگترين و مهمترين كتابفروشي فرانسه نيز محسوب مي شود.

- بخش توسعه فرهنگي  ( DDC) Departement du Developpement Culturel

بخش توسعه فرهنگي كليه فعاليتهاي مركز ژرژ پمپيدو را در زمينه هاي انتشارات ، سمعي و بصري ، اخبار فرهنگي و فعاليتهاي آموزشي را متمركز كرده و بدين ترتيب دسترسي عموم را به هنر و فرهنگ معاصر سهل تر مي نمايد.

به طور كلي بخش توسعه فرهنگي فعاليتهاي خود را بر دو محور اساسي تحقيق ، مطالعه و توليد متمركز ساخته است. اهداف مركز توسعه فرهنگي به شرح زير مي باشند:

-توسعه و استفاده از ابزار آموزشي گوناگون ( بخش آموزش ، كارگاههاي آموزشي براي كودكان و نوجوانان)

-تعيين يك سياست كلي انتشاراتي از طريق بخش انتشارات و واحدهاي تخصصي

-شركت فعال در سياست سمعي و بصري مركز ژرژ پمپيدو از طريق واحد تلويزيوني

-تبديل مركز ژرژ پمپيدو به يك محل بحث و تفكر درخصوص اخبار فرهنگي از طريق بخش « نشريه شفاهي » و « گالري اخبار»

-مطالعه و انديشه درخصوص توسعه ابزار و امكانات اطلاع فرهنگي عموم و خصوصاً تكنيك هاي جديد خبري

بخش هاي مختلف مركز فرهنگي ژرژ پمپيدو و سازمان هاي وابسته

۱- موزه ملي هنرهاي معاصر و مركز آفرينش صنعتي (Mnam- Cci )

Musee National d'Art Moderne- Centre de Creation Industrielle

موزه ملي هنرهاي معاصر فرانسه در سال ۱۸۱۸ ميلادي افتتاح گرديد و در سال ۱۹۷۶ به مركز ژرژ پمپيدو منتقل شد.زمينه فعاليت هاي اين موزه و مركز وابسته به آن بسيار وسيع بوده و شامل نقاشي ، مجسمه سازي تاريخي ، مهندسي معماري ، سينما ، ويدئو و تكنولوژي هاي جديد سمعي و بصري است. به علاوه ، اين موزه مسئوليت حفظ و نگهداري كليه آثار هنري متعلق به دولت فرانسه ( از ۱۹۰۵ تاكنون ) و همچنين كليه مجموعه هاي طراحي و معماري را دارا مي باشد.

اين موزه و مركز وابسته به آن ، وظيفه توسعه مجموعه هاي هنري ، طراحي و برگزاري نمايشگاهها و حمايت از جنبه هاي هنري و فرهنگي و تهيه بروشورها و جزوات تخصصي جهت استفاده عموم را عهده دار است.

مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژپمپيدو

Centre National d'Art et de Culture Georges Pompidou

مقدمه :

مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژ پمپيدو يكي از آثار و بناهاي توريستي پاريس به شمار مي آيد و بيش از 5 ميليون نفر در سال از اين مركز بازديد مي نمايند و از حيث رتبه ، بعد از موزه لوور و برج ايفل ، مقام سوم را داراست.

تاريخچه مركز ژرژپمپيدو :

در سال 1970 ميلادي بنابر طرح پيشنهادي ژرژ پمپيدو رياست جمهوري وقت فرانسه يك كنكور بين المللي مهندسي معماري براي تعيين طرح ساختمان مركز ژرژ پمپيدو برگزار گرديد. ساختمان مركز در سال 1972 آغاز گرديد و عمليات ساختماني 5 سال بطول انجاميد و در تاريخ 31 ژانويه 1977 ( 3 سال پس از درگذشت ژرژ پمپيدو) مركز ملي هنر و فرهنگ ژرژ پمپيدو توسط والري ژيسكاردستن رييس جمهوري وقت فرانسه افتتاح گرديد.

هزينه كل عمليات ساختماني اين مركز بالغ بر 993 ميليون فرانك گرديده و زيربناي ساختمان مركزي 103 هزار متر مربع و مساحت كل زميني كه مركز در آن واقع شده به بيش از 2 هكتار بالغ مي گردد.

ساختار مديريتي اين مركز :

رييس مركز ژرژ پمپيدو به مدت سه سال به طور مشترك توسط هيئت دولت فرانسه و هيئت مديره 9 نفري اين مركز منصوب مي گردد.

مدرسه عالي سينماي فرانسه LA FEMIS

 école nationale supérieure des métiers de l'image et du son

مدرسه عالي سينماي فرانسه ، لا فميس ،  تنها مدرسه  عالي است كه زير نظر وزارت فرهنگ اين كشوراداره مي شود . رئيس اين مدرسه عالي توسط وزير فرهنگ تعيين مي شود . و آقاي مارك نيكولا (Marc Nicolas )رياست آن را به عهده دارد.

اين مدرسه در سال 1986 ميلادي تاسيس و از سال 1998 به عنوان يك موسسه دولتي صنعتي و اقتصادي وابسته به وزارت فرهنگ فرانسه شناخته شده است  و در زمينه آموزش هاي فني ، هنري و فرهنگي مربوط به مشاغل سينمايي و سمعي بصري فعاليت مي كندو جايگاه بسيار مهمي در دنياي صوت و تصوير دارد و در يك فعاليت 20 ساله 600 متخصص را در اين زمينه تربيت كرده است.

خانـه‌ فرهنـگ‌ ژاپـن‌ در پاريــس‌

Maison de la culture du Japon

مقدمه :در بين‌ كشورهايي‌ كه‌ در فرانسه‌ از نظر فرهنگي‌ حضور محسوسي‌ دارند مي‌توان‌ به‌ ژاپن‌ اشاره‌ كرد.زيرابي‌شك‌ ژاپن‌ يكي‌ از كشورهايي‌ است‌ كه‌ توانسته‌ است‌ در فرانسه‌ جايگاه‌ خاصي‌ را براي‌ خود ايجاد كند.آشنايي با خانه فرهنگ ژاپن در فرانسه نشان از اهميت فعاليت فرهنگي در جهان كنوني دارد.

۱- انديشه‌ ايجاد خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ در پاريس‌ به‌ سال‌ ۱۹۸۲ باز مي‌گردد. اين‌ طرح‌ در واقع‌ ايده‌ مشترك‌فرانسوا ميتران‌، رييس‌ جمهوري‌ وقت‌ فرانسه‌ و زنكو سوزوكي‌، نخست‌وزير وقت‌ ژاپن‌ بود.در سال‌ ۱۹۸۸ دو كميته‌ مشترك‌ براي اجراي اين طرح تشكيل‌ شد.

۲- دولت‌ فرانسه‌ در سال‌ ۱۹۹۳ زميني‌ به‌ مساحت‌ ۱۶۷۰ مترمربع‌ را نزديكي‌ برج‌ ايفل‌ به‌ مدت‌ ۶۰ سال‌با اجاره‌ بهاي‌ نمادين‌ سالي‌ ۵۰۰ فرانك‌ به‌ اجاره‌ دولت‌ ژاپن‌ درآورد وپس‌ از انتخاب‌ طرح‌ نهايي‌ از بين‌ ۴۵۳ طرح‌ ارائه‌ شده‌ ، كلنگ‌ تأسيس‌ اين‌ بنا در سال‌ ۱۹۹۴به‌زمين‌ زده‌ شد.

۳- هزينه‌ ساخت‌ بناي‌ خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ بالغ‌ بر۷ميليون‌ دلارشد كه‌ ۵/۲ ميليون‌ دلارآن‌ را دولت‌ ژاپن‌، ۸/۲ ميليون‌ دلارآن‌ را بنياد ژاپن‌ و ۶/۱ ميليون‌ دلار آن‌ را بخش‌ خصوصي‌ پرداخت‌ كرد.

۴- مراسم‌ افتتاحيه‌ خانه‌ فرهنگ‌ ژاپن‌ با حضور شاهزاده‌ ژاپن‌ و ژاك‌ شيراك‌،رئيس‌ جمهور وقت‌ فرانسه‌ در ۱۳ مه‌ ۱۹۹۷ برگزار شد و اين مركز از ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۷ به‌ روي‌ عموم‌ باز شد.

كتابخانه ملي فرانسه

Bibliothèque nationale de France (BNF)

تاسيس: 1994

تاريخچه:

 هسته اصلي كتابخانه را مجموعه شارل پنجم تشكيل مي‌دهد كه در سال 1368ميلادي، كتابخانه‌اي اختصاصي با تقريباً 1000 نسخه خطي را در يكي از تالارهاي ساختمان لوور براي خود داير كرد. در زمان لويي يازدهم (1483-1461) تعدادي نسخه خطي و كتاب‌هاي چاپي مصادره‌شده به آن افزوده شد. شارل هشتم و لويي دوازهم نيز به توسعه آن پرداختند و محل كتابخانه با تغيير محل اقامت پادشاهان، از قصري به قصر ديگر تغيير مي‌كرد. در سال 1523 سرپرستي كتابخانه به «گيوم بوده» دانشمند مشهور علوم انساني واگذار گرديد و محل آن در قصر فونتن بلو تثبيت گرديد.

در سال 1537ميلادي قانون واسپاري به تصويب رسيد و مقرر گرديد كه از هر كتابي كه در كشور منتشر مي‌گردد يك نسخه به كتابخانه ارسال گردد. بااين‌حال در سال 1622 كل مجموعه چاپي و خطي كتابخانه فقط 4712 جلد بود. در سال 1692 درهاي آن به روي عموم گشوده شد و در سال 1789 كتابخانه سلطنتي  رسماً به نام كتابخانه ملي ناميده شد. همزمان با انقلاب كبير فرانسه، خدمات كتابخانه‌اي براي مدتي متوقف گرديد و قانون واسپاري به مدت سه سال متوقف ماند، ولي مجموعه منابع آن با دريافت بيش از 3000 سند مصادره‌اي از اموال خاندان سلطنتي و اشراف و خارجيان، غناي بيشتري يافت

انستيتو جهان عرب در پاريس

INSTITUT DU MONDE ARABE

طرح تاسيس انستيتو جهان عرب به طور مشترك توسط فرانسه و 22 كشور عرب اجراو در 1987 رسما در پاريس پنجم ،محله تاريخي پاريس ، افتتاح گرديد . هدف اين مركز معرفي فرهنگ عربي و اسلامي به فرانسويان و تاسيس يك پل فرهنگي ميان تمدن عربي و غربي و توسعه ي همكاري هاي فرهنگي و هنري مشترك مي باشد .

ساخت اين موسسه  در سال 1973 زمان رياست جمهوري والري ژيسكاردستن تصويب و با حمايت فرانسوا ميتران جهت اجراي طرحهاي بزرگ ، ساختمان اين موسسه  توسط يك گروه مهندس معمار با طرح تركيبي فرهنگ عربي و غربي ساخته شد و در دسامبر 1987درهاي اين مركز به روي عموم گشوده شد.اين موسسه داراي موزه ، كتابخانه ، سينما ، سالنهاي نمايشگاهي و كلاسهاي آموزشي ، رستوران غذاهاي سنتي ، فروشگاه صنايع دستي ، كتابفروشي  است.

بازديد از موزه ي اين انستيتو از طبقه هفتم شروع و به طبقه چهارم ختم مي شود .در كتابخانه ي اين مركز نيز بيش از 65000 جلد كتاب به زبان فرانسه و عربي و 1360 عنوان مجله و روزنامه و بيش از 24000 مقاله تحقيقاتي و 60 متد آموزش زبان عربي به همراه كاست و لوح فشرده را در اختيار علاقمندان مي گذارد.سه سالن قرائت با 150 صندلي  و يك محل قرائت مطبوعات عربي در طبقه همكف از جمله امكانات اين كتابخانه محسوب مي شود.از سال 1994 كتابخانه اي براي كودكان تا سنين 12 سال  ايجاد شده است .دپارتمان و كلاسهاي تدريس زبان عربي اين انستيتو نيز از جمله مراكز معتبر براي علاقمندان به فراگيري زبان عربي در پاريس است . ريا ست اين مركز نيزتوسط رياست جمهوري فرانسه منصوب مي گردد و از سال 2007 ميلادي دومينيك بودي رياست انستيتو جهان عرب را برعهده دارد .

اين هم آدرس سايت اينترنتي انستيتو جهان عرب در پاريس

http://www.imarabe.org

سازمان علمي ، فرهنگي و آموزشي ملل متحد ( يونسكو )

اين سازمان يكي از موسسه هاي تخصصي سازمان ملل متحد است كه 4 نوامبر 1946 تاسيس شده  و مقر آن در پاريس مي باشد .

هدف از تاسيس اين سازمان همان گونه كه ماده اول اساسنامه آن مقرر مي دارد كمك به حفظ صلح و امنيت جهاني با تقويت همكاري ميان ملت ها از طريق توسعه اموزش ، علم و فرهنگ است تا از اين رهگذر گسترش عدالت در سطح جهان ، گسترش حكومت قانون ، رعايت حقوق بشر و ازادي هاي اساسي براي همه ، بدون تمايز نژادي ، زباني يا مذهبي تضمين شود .

برنامه هاي مهم يونسكو را در زماني كه در آن بسر مي بريم  مي توان به شرح زير خلاصه كرد :

1-    آموزش براي همه در تمام طول عمر : مجموعه اي از فعاليت هاي اين برنامه به طرح هاي ملي به منظور ترميم و باز سازي نظام هاي آموزشي و توسعه ي راهبرد  هاي آموزشي جايگزين كمك مي كند تا آموزش دائمي را براي همه ميسر سازد .

2-    علم در خدمت توسعه : فعاليت هاي اين برنامه به كشورهاي عضو در زمينه هاي آموزش عالي و تحقيق در عرصه علوم طبيعي و اجتماعي و همچنين در زمينه كاربرد اين علوم در امر توسعه كمك مي كند .

3-    توسعه فرهنگي : به طور خلاصه ، فعاليت هاي يونسكو در اين زمينه بر انجام تحقيق به منظور يافتن نقطه پيوندي ميان فرهنگ و توسعه و حفظ ميراث فرهنگي جهاني استوار است .

4-    ارتباط ، اطلاع رساني و انفورماتيك : فعاليت هاي اين برنامه بر رشد و ترقي گردش آزاد اطلاعات ، آزادي بيان ، آزادي مطبوعات ن استقلال رسانه ها و كثرت گرايي متمركز است

به اين برنامه ها بايد تلاش يونسكو را براي دستيابي به نوعي فرهنگ صلح افزود .

يونسكو داراي يك شوراي اجرايي مركب از 24 عضو و يك دبيرخانه كل است كه مقر آن در كاخ يونسكو در پاريس قرار دارد .

در حال حاضر بيش از 120 كشور در يونسكو عضويت دارند .

اين سازمان داراي يك كنفرانس عمومي است كه هردو سال يك بار براي تصويب برنامه دو ساله ي تدوين شده كشورها و همچنين برنامه هاي ميان مدت برگزار مي شود .

يونسكو بيش از هر چيز همت خود را صرف مبارزه با بيسوادي ، ترغيب و تشويق آموزش اجباري و رايگان ، مبارزه با نژاد پرستي ، تحقيقات علمي و حفاظت از آثار فرهنگي و باستاني مي نمايد .

هدايت اين سازمان را يك مدير كل كه براي مدت شش سال انتخاب مي شود بر عهده دارد .

نكته : يونسكو در ضمن فعاليت هاي متنوع خود ، مجالي هم براي معرفي و تحقيق در باره ي شخصيت هاي بزرگ فرهنگي كشورهاي عضو به وجود آورده است .هر ساله كنفرانس ها و سمينارها و ميز گردهاي مختلفي به منظور بزرگداشت نويسندگان و متفكران و هنرمندان كشورهاي مختلف در محل يونسكو در پاريس بر گزار مي شود . معمولا در اين مجالس از سخنرانان و محققان كشورهاي متعدد دعوت مي شود تا تحقيقات خود را عرضه نمايند و افكار و اثار بزرگان مورد نظر را به جهان و جهانيان معرفي كنند و بدين وسيله ميراث علمي و فرهنگي تمدن هاي مختلف را در معرض استفاده ي همگان قرار دهند . اين برنامه ها خود انگيزه اي است براي كشورهاي عضو تا هرچه بيشتر سعي كنند كه بزرگان خود را در سطح جهاني مطرح كنند و بدين وسيله هويت فرهنگي و علمي و سابقه ي تاريخي خود را در جهان تثبيت و مستحكم سازند . از اين رو ، اين قبيل فعاليت ها صرفا جنبه ي فرهنگي ندارد ، بلكه تاحدود زيادي جنبه ي سياسي دارد . چه هويت هر كشوري در جهان امروز ، به عوامل مختلف سياسي ، جغرافيايي و نظامي ، به ويژه علمي و فرهنگي بستگي دارد .

ملاحظه : يونسكو در 6 نوامبر 1945 با همكاري 34 ملت به منظور حمايت از آزادي بشر ي و توسعه فرهنگ و بسط و تعميم آن در جهان تشكيل شد و نخستين كنفرانس عمومي آن دو هفته پس از آن در سوربن تشكيل گرديد و فعاليت خود را آغاز كرد . ايران در 30 ارديبهشت 1325 اساسنامه ي يونسكو را پذيرفت و از 15 تير ماه 1327  رسما به عضويت آن در آمد .